هفت پيكر

وقتی که مُرد - وقتی که می مُرد – تنها، نگاه کردیم - تنها، نگاه می کردیم – آن زنده یاد، شادروان، زنده رود، وقتی که زنده بود خورشید و آسمان و زمین خرچنگ ها، چنارهای کهنسال صد شهر، صد هزار آبادی، با ما (اکنون فقیرترین وارثان خاک) تاریک و خشک و مرده نبودند آنها هنوز، از جهل و ظلم جانشین خداوند، چندین عمیق، زخم خورده نبودند *** فراش های قبله عالم با دستخط همایونی در باغ فین، هنوز رگ می زنند ...

ادامه مطلب