وقتی که مُرد
- وقتی که می مُرد –
تنها، نگاه کردیم
- تنها، نگاه می کردیم –
آن زنده یاد،
شادروان، زنده رود،
وقتی که زنده بود
خورشید و آسمان و زمین
خرچنگ ها، چنارهای کهنسال
صد شهر، صد هزار آبادی،
با ما (اکنون فقیرترین وارثان خاک)
تاریک و خشک و مرده نبودند
آنها هنوز،
از جهل و ظلم جانشین خداوند،
چندین عمیق،
زخم خورده نبودند
***
فراش های قبله عالم
با دستخط همایونی
در باغ فین، هنوز
رگ می زنند